Wanad. Pierwiastek toksyczny, ale pożyteczny

Został odkryty już w roku 1801 przez hiszpańskiego minerologa Andresa Manuela del Rio, a następnie 1830 roku wyizolowany przez szwedzkiego chemika Nilsa Gabriela Sefstroma, oraz nazwany przez niego na cześć skandynawskiej bogini Vanadis. Wanad – bo o nim mowa, jest pierwiastkiem śladowym, co oznacza, że ludzki organizm wykazuje bardzo niewielkie zapotrzebowanie na ten składnik. Niemniej jest uznawany za minerał ważny dla prawidłowego funkcjonowania układów i narządów w ciele człowieka i jego niedobory powodują zaburzenia ich pracy i występowanie dolegliwości.

Zapotrzebowanie organizmu na wanad

Dawka wanadu, jakiej codziennie potrzebuje ludzki organizm jest bardzo niewielka i oscyluje w granicach stu milionowych części grama. Nie ma najmniejszych problemów z pokryciem tego zapotrzebowania przy urozmaiconej i zbilansowanej diecie. Wypadki niedoboru pierwiastka zostają wykazane najczęściej w przypadku złego sposobu odżywiania się, jałowej diety, częstego sięgania po niezdrowe produkty typu fast-food.

Rola wanadu w ludzkim organizmie

Na temat oddziaływania wanadu na ludzki organizm nie cichną spekulacje. Pierwiastek wciąż poddawany jest licznym badaniom biochemicznym, które mają wykazać jego znaczenie dla jakości ludzkiego życia i zdrowia. Niemniej nie da się zaprzeczyć, że od stosunkowo niedługiego czasu minerał jest uznawany za pierwiastek niezbędny do życia.

Inne Rankingi i Publikacje:  Magnez i jego wpływ na układ krwionośny

Dotychczasowe badania przeprowadzone nad wanadem pozwoliły wykazać jego dobroczynne właściwości względem układu sercowo-naczyniowego. Wanad wspomaga obniżanie zbyt wysokiego ciśnienia krwi, jak również reguluje poziom cukru we krwi. Ma także wpływ na ograniczanie osadzania się złego cholesterolu w naczyniach krwionośnych, co przekłada się na ich lepszą kondycję. Wanad zapobiega więc wielu chorobom związanym z sercem i jego pracą. Uznaje się, że ogranicza ryzyko występowania ataków serca. Badania przeprowadzone nad działaniem minerału wykazały także jego wpływ na prawidłowe działanie tarczycy oraz wzrostu chrząstki kości i zębów. Niedobory wanadu łączy się również z metabolizmem tłuszczów i węglowodanów, mineralizacją kości oraz zaburzeniami funkcji rozrodczych organizmu.

Podejrzewa się także, że wanad pomaga transportować składniki odżywcze do komórek mięśniowych, zwiększając ich objętość i wpływając korzystnie na prezencję muskulatury. Uznaje się nawet, że minerał stymuluje znaczny wzrost mięśni i tym samym podnosi efektywność prowadzonych treningów. W związku z powyższym wielu kulturystów dba, by ich jadłospis był bogaty w produkty będące dobrym źródłem tego pierwiastka.

Skutki nadmiaru wanadu

Poważniejszych problemów zdrowotnych może przysporzyć przedawkowanie minerału. Wanad jest uznawany za składnik toksyczny. W przypadku przyjmowania zbyt dużych dawek, mogą nastąpić bardzo bolesne i nieprzyjemne dla zdrowia konsekwencje. Przede wszystkim nadmiar minerału przyczynia się do uszkodzenia układu nerwowego. Przedawkowanie nie pozostaje bez wpływu na pracę układów oddechowego i pokarmowego. Także nerki cierpią z powodu nadmiernej ilości tego pierwiastka. W ostatnim czasie prowadzone są badania nad wpływem przedawkowania wanadu na występowanie psychozy maniakalno-depresyjnej.

Inne Rankingi i Publikacje:  Fluor. Jego wpływ na zdrowe zęby i powstawanie próchicy

Źródła pokarmowe wanadu

Wanad znajduje się w wielu produktach spożywczych, niemniej największe stężenie pierwiastka wykazują owoce morza, takie jak: ostrygi, małże, homary i kraby, a także ślimaki, koper czy pietruszka. Wanad znajduje się także w mięsie, rybach, produktach pełnoziarnistych oraz mlecznych. Wanad jest niezwykle czuły na procesy obróbkowe, jak również na działanie temperatur, wilgoci czy światła, więc produkty należy chronić przed ich dopływem.

Wasze zapytania witaminowe:

  • wanad

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Next Post

Bor – wsparcie dla ciała

wt. lipiec 22 , 2014
Prawidłowa, pełnowartościowa dieta powinna zawierać wszystkie niezbędne do życia składniki. […]
źródła pokarmowe boru